JAK MOGĘ ŁATWO ZIDENTYFIKOWAĆ PLASTIK?

W obszarze recyklingu tworzyw sztucznych kluczowym pytaniem jest
to jak rozróżnić poszczególne plastiki. Jest to szczególnie
ważne w obszarze recyklingu tworzyw. Jednym z najprostszych
sposobów jest przeprowadzenia testu płomieniowego, który polega na wycięciu
próbki z tworzywa sztucznego i zapalenie
jej w dygestorium. Barwa płomienia,
zapach i charakterystyka palenia mogą podpowiedzieć jaki rodzaj
tworzywa sztucznego jest testowany:

Polietylen (PE) – kapie, pachnie woskiem Polipropylen (PP) – kapie, pachnie
głównie brudnym olejem silnikowym Polimetakrylan metylu (PMMA) – bąbelki,
trzaski, słodki aromatyczny zapach Polichlorek winylu (PVC-U, nieplastyfikowany)
– płomień samogasnący Polichlorek winylu (PVC, plastyfikowany) — zielonkawy
od płomienia i biały, gryzący dym Poliamid lub „Nylon” (PA)
– Płomień kopcący, pachnie nagietkami Poliwęglan (PC) – Nie kapie, fenolowy
zapach Pianka poliuretanowa (PU) – Żółty płomień, gryzący zapach, kruszy się plastik

Należy zaznaczyć, że metoda ta wymaga dużej wprawy oraz, że otrzymane
wyniki są orientacyjne, ponieważ w obrębie danego materiału występują
znaczne różnice, wynikające z obecności dodatków takich
jak plastyfikatory, wypełniacze, barwniki.

Bardziej profesjonalnym sposobem identyfikacji tworzyw sztucznych jest
zastosowanie spektroskopii w podczerwieni z transformacją
Fouriera (FTIR), która służy do jakościowego i ilościowego
oznaczania obecności określonych grup chemicznych, np. C=O lub C-H
lub C-CH3 w tworzywie sztucznym. Jest to możliwe, ponieważ
każda grupa ma charakterystyczne częstotliwości, przy których zachodzi
absorpcja promieniowania podczerwonego. Odwołując się do ustalonego
zbioru widm w podczerwieni, możliwe jest przypisanie poszczególnym
grupom absorpcji specyficznych w celu potwierdzenia rodzaju tworzywa
sztucznego. Szczególnie przydatną metodą jest metoda pomiarowa ATR,
ponieważ możliwy jest pomiar zarówno granulatów, folii, płatków czy nawet
niewielkich kształtek, bez konieczności ich rozdrabniania czy wstępnej obróbki.

Nowszą techniką charakteryzacji polimerów jest spektroskopia magnetycznego
rezonansu jądrowego (NMR) i służy do określania struktur łańcuchów.
Dostępna jest biblioteka widm NMR, która pomaga w identyfikacji
nieznanych materiałów.

Zobacz dalsze informacje na temat testowania tworzyw sztucznych
lub skontaktuj się z nami.